واقعه کربلا و روز عاشورا

پس از مرگ معاویه و به حکومت رسیدن یزید، مسئله بیعت امام حسین(ع) با حکومت جدید مطرح شد. خروج امام حسین از مدینه، اقامت در مکه، نامه‌های کوفیان و حرکت به سوی عراق از مهم‌ترین رخدادهای پیش از ورود به کربلا بودند.

منابع مشهور تاریخی ورود امام حسین(ع) و کاروان ایشان به کربلا را در دوم محرم سال ۶۱ هجری ثبت کرده‌اند.

پس از ورود به کربلا، نیروهایی به فرماندهی عمر بن سعد در برابر کاروان امام حسین(ع) قرار گرفتند. منابع تاریخی درباره تعداد نیروها در مراحل مختلف گزارش‌های متفاوتی دارند و در این صفحه از ارائه رقم قطعی برای کل سپاه خودداری می‌شود.

منابع تاریخی محدود شدن دسترسی امام حسین(ع) و همراهان ایشان به آب فرات را از رخدادهای پیش از عاشورا گزارش کرده‌اند.

نبرد اصلی در دهم محرم سال ۶۱ هجری رخ داد. امام حسین(ع) و بسیاری از مردان همراه ایشان در جریان این نبرد کشته شدند.

در منابع مختلف، شمار همراهان و کشته‌شدگان امام حسین(ع) یکسان گزارش نشده است. عدد ۷۲ در برخی گزارش‌ها مشهور است، اما در این راهنما به‌عنوان عدد تاریخی قطعی برای همه شهدا معرفی نمی‌شود.

امام حسین(ع) در روز عاشورا در کربلا کشته شد. جزئیات لحظه‌به‌لحظه این واقعه در منابع تاریخی و روایی گزارش‌های متفاوتی دارد و در این مقاله از بازسازی جزئیات بدون بررسی منبع مستقل خودداری می‌شود.

پس از پایان نبرد، زنان و کودکان خاندان امام حسین(ع) و امام علی بن الحسین(ع) از بازماندگان واقعه بودند و به کوفه منتقل شدند.

واقعه کربلا در تاریخ تشیع به یکی از مهم‌ترین رخدادهای مذهبی و تاریخی تبدیل شد و یاد آن نقش بنیادینی در فرهنگ و آیین‌های شیعی پیدا کرد.

آخرین بازبینی محتوا: ۱ شهریور ۱۴۰۵

این صفحه با استفاده از منابع درج‌شده در پایین صفحه بازبینی شده است.