تاریخ اسلام

تولد حضرت عمران، پدر امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب(ع)، در این دوره ذکر شده است.«حضرت ابوطالب، که در برخی نقل‌ها با نام عمران نیز یاد شده است» حضرت ابوطالب از بزرگان بنی‌هاشم و از حامیان اصلی پیامبر اکرم(ص) در سال‌های سخت آغاز اسلام بود. نسبت ایشان با پیامبر(ص)، عموی پیامبر و پدر حضرت علی(ع) است.

میلاد پیامبر اسلام، حضرت محمد مصطفی(ص)، در عام‌الفیل واقع شد. ایشان فرزند عبدالله بن عبدالمطلب و آمنه بنت وهب، و از خاندان بنی‌هاشم بودند. پیامبر اکرم(ص) محور اصلی رسالت اسلام و جدّ امام حسن(ع) و امام حسین(ع) هستند.

تولد حضرت خدیجه کبری(س)، بانوی بزرگ اسلام و نخستین همسر پیامبر اکرم(ص)، در این دوره قرار می‌گیرد. ایشان مادر حضرت فاطمه زهرا(س) و از نخستین ایمان‌آورندگان به پیامبر(ص) بودند. جایگاه حضرت خدیجه(س) در تاریخ اسلام با ایمان، فداکاری و حمایت از رسول خدا(ص) شناخته می‌شود.

ازدواج پیامبر اکرم(ص) با حضرت خدیجه کبری(س) انجام شد. در متن اولیه، سن پیامبر(ص) ۲۵ سال و سن حضرت خدیجه(س) ۲۲ سال آمده است. حضرت خدیجه(س) پس از ازدواج، بزرگ‌ترین پشتیبان مالی و عاطفی پیامبر(ص) در آغاز رسالت بود.

میلاد امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب(ع) در خانه کعبه ذکر شده است. حضرت علی(ع) فرزند حضرت ابوطالب و فاطمه بنت اسد، پسرعموی پیامبر(ص)، همسر حضرت فاطمه زهرا(س)، و پدر امام حسن(ع) و امام حسین(ع) هستند. ایشان نخستین امام شیعیان و جانشین منصوب پیامبر(ص) در باور شیعه‌اند.

تولد معاویه بن ابی‌سفیان در این دوره ذکر شده است. او فرزند ابوسفیان از بنی‌امیه بود و بعدها در تاریخ سیاسی جهان اسلام نقش مهمی پیدا کرد. در تاریخ شیعه، عملکرد او در برابر امیرالمؤمنین(ع) و اهل‌بیت(ع) مورد نقد جدی است.

تولد ابولؤلؤ در نهاوند طبق متن اولیه در این دوره آمده است. او بعدها در جریان کشته‌شدن عمر بن خطاب در منابع تاریخی مطرح می‌شود. این موضوع در منابع اسلامی با گزارش‌ها و نگاه‌های متفاوت نقل شده است.

تولد حفصه دختر عمر در این دوره ذکر شده است. او دختر عمر بن خطاب بود و بعدها در تاریخ اسلام به عنوان یکی از همسران پیامبر(ص) شناخته می‌شود. نسبت او با خاندان پیامبر(ص)، از جهت ازدواج با رسول خدا(ص) مطرح می‌شود.

در متن اولیه آمده است که پیامبر اکرم(ص) دارای فرزندانی با نام‌های قاسم، زینب، رقیه، ام‌کلثوم، حضرت فاطمه زهرا(س)، عبدالله و ابراهیم بودند. حضرت فاطمه زهرا(س) دختر پیامبر(ص)، همسر امیرالمؤمنین(ع)، و مادر امام حسن(ع) و امام حسین(ع) هستند. جایگاه ایشان در پیوند نسل پیامبر(ص) با اهل‌بیت(ع) بسیار بنیادین است.

میلاد حضرت فاطمه زهرا(س) در متن اولیه در این سال آمده است. ایشان دختر پیامبر اکرم(ص) و حضرت خدیجه(س)، همسر امیرالمؤمنین(ع)، و مادر امام حسن مجتبی(ع)، امام حسین(ع)، حضرت زینب(س) و حضرت ام‌کلثوم(س) هستند.

تولد عایشه دختر ابوبکر در متن اولیه در این دوره ذکر شده است. او دختر ابوبکر بود و در تاریخ اسلام به عنوان یکی از همسران پیامبر(ص) شناخته می‌شود. نقش او در برخی رخدادهای پس از رحلت پیامبر(ص)، به‌ویژه در نگاه شیعه، مورد بررسی تاریخی و اعتقادی قرار گرفته است.

شهادت یا رحلت حضرت خدیجه کبری(س) در این دوره ذکر شده است. ایشان همسر پیامبر اکرم(ص)، مادر حضرت فاطمه زهرا(س)، و از بزرگ‌ترین حامیان اسلام در سال‌های آغازین بعثت بودند. این سال در تاریخ اسلام با اندوه پیامبر(ص) همراه دانسته می‌شود. در همین دوره، وفات حضرت ابوطالب نیز ذکر شده است. حضرت ابوطالب پدر امیرالمؤمنین(ع) و حامی بزرگ پیامبر(ص) در مکه بود. رحلت حضرت ابوطالب و حضرت خدیجه(س)، از سخت‌ترین حوادث پیش از هجرت برای پیامبر اکرم(ص) به شمار می‌آید.

بعثت پیامبر اسلام(ص) آغاز رسالت رسمی ایشان و شروع دعوت به توحید، نبوت و اخلاق الهی بود. در این مرحله، پیامبر(ص) مأمور شد مردم را از بت‌پرستی، ظلم و فساد به سوی ایمان، عدالت و بندگی خدا دعوت کند. حضرت علی(ع) و حضرت خدیجه(س) از نخستین ایمان‌آورندگان به پیامبر(ص) معرفی می‌شوند.

آغاز دعوت عمومی پیامبر اکرم(ص) به اسلام در این مرحله ذکر شده است. پس از دوره دعوت پنهانی، پیامبر(ص) مأمور شد پیام الهی را آشکارتر به مردم مکه اعلام کند. این دوره با فشار قریش بر مسلمانان همراه بود.

هجرت گروهی از مسلمانان به حبشه در این سال رخ داد. این هجرت به دلیل آزار مشرکان مکه و برای حفظ ایمان مسلمانان انجام شد. حبشه در این دوره پناهگاهی برای بخشی از مسلمانان نخستین بود.

محاصره اقتصادی و اجتماعی مسلمانان در شعب ابی‌طالب در متن اولیه در این سال آمده است. پیامبر(ص)، بنی‌هاشم و مسلمانان در این دوران سختی‌های فراوانی را تحمل کردند. حضرت ابوطالب و حضرت خدیجه(س) در حمایت از پیامبر(ص) نقش برجسته‌ای داشتند.

در این سال، مسلمان شدن گروهی از مردم یثرب ذکر شده است. این رخداد زمینه‌ساز گسترش اسلام در مدینه شد. مردم یثرب بعدها با پیامبر(ص) پیمان بستند و شهر آنان به مرکز حکومت اسلامی تبدیل شد.

پیمان عقبه اول در این سال ذکر شده است. گروهی از مردم یثرب با پیامبر اکرم(ص) پیمان بستند و زمینه دعوت ایشان به مدینه فراهم‌تر شد. این پیمان از مراحل مهم پیش از هجرت بود.

پیمان عقبه دوم و آغاز هجرت در این مرحله آمده است. با این پیمان، زمینه انتقال پیامبر(ص) و مسلمانان از مکه به مدینه فراهم شد. هجرت، نقطه آغاز تاریخ هجری و مرحله تازه‌ای در تشکیل جامعه اسلامی بود.

بنای مسجدالنبی در مدینه انجام شد. مسجدالنبی مرکز عبادت، آموزش، قضاوت، اداره جامعه و پیوند مسلمانان بود. این مسجد به دست پیامبر اکرم(ص) و همراهی مسلمانان ساخته شد.

تولد مختار بن ابی‌عبید ثقفی در متن اولیه در این سال آمده است. مختار بعدها در تاریخ شیعه به دلیل قیام برای خون‌خواهی امام حسین(ع) شناخته شد. نسبت او با اهل‌بیت(ع)، از جهت حمایت سیاسی و انتقام از قاتلان کربلا مطرح می‌شود.

تغییر قبله از بیت‌المقدس به سوی کعبه در این سال رخ داد. این واقعه جایگاه کعبه را به عنوان قبله مسلمانان تثبیت کرد.

در همین سال، ازدواج امیرالمؤمنین علی(ع) با حضرت فاطمه زهرا(س) نیز ذکر شده است.

غزوه بدر در این سال واقع شد. بدر نخستین نبرد بزرگ مسلمانان با مشرکان قریش بود. این جنگ جایگاه پیامبر(ص)، یاران مهاجر و انصار، و شجاعت امیرالمؤمنین(ع) را در تاریخ اسلام برجسته کرد.

میلاد امام حسن مجتبی(ع) در این سال ذکر شده است. ایشان فرزند امیرالمؤمنین علی(ع) و حضرت فاطمه زهرا(س)، نوه پیامبر اکرم(ص)، و دومین امام شیعیان هستند. در همین سال، غزوه احد نیز رخ داد.

میلاد امام حسین(ع) در این سال آمده است. ایشان فرزند حضرت علی(ع) و حضرت فاطمه زهرا(س)، نوه پیامبر اکرم(ص)، و سومین امام شیعیان هستند. واقعه کربلا و شهادت امام حسین(ع)، از بزرگ‌ترین رخدادهای تاریخ اسلام است.

غزوه احزاب یا خندق در این سال رخ داد. در این نبرد، گروه‌های مختلف دشمنان اسلام برای حمله به مدینه متحد شدند. نقش امیرالمؤمنین(ع) در این نبرد، به‌ویژه در رویارویی با عمرو بن عبدود، از بخش‌های مهم تاریخ اسلام است.

میلاد حضرت زینب(س) در این سال ذکر شده است. ایشان دختر امیرالمؤمنین علی(ع) و حضرت فاطمه زهرا(س)، خواهر امام حسن(ع) و امام حسین(ع)، و پیام‌رسان بزرگ عاشورا هستند.

در همین سال، صلح حدیبیه نیز رخ داد.

تولد حضرت ام‌البنین(س) در متن اولیه در این سال آمده است. ایشان همسر امیرالمؤمنین علی(ع) و مادر حضرت عباس(ع)، عبدالله، جعفر و عثمان بودند. جایگاه ایشان در فرهنگ شیعه با تربیت فرزندانی فداکار در راه امام حسین(ع) شناخته می‌شود.

میلاد حضرت ام‌کلثوم(س) دختر امیرالمؤمنین علی(ع) و حضرت فاطمه زهرا(س) در این سال ذکر شده است. ایشان خواهر امام حسن(ع)، امام حسین(ع) و حضرت زینب(س) هستند. در همین سال، غزوه خیبر نیز رخ داد.

در متن اولیه، ازدواج عایشه با پیامبر اکرم(ص) در این سال ذکر شده است. او دختر ابوبکر و از چهره‌های شناخته‌شده تاریخ صدر اسلام است. این موضوع در منابع تاریخی با نقل‌های مختلف درباره زمان و سن همراه است.

فتح مکه و غزوه حنین در این سال رخ داد. فتح مکه نقطه مهمی در تثبیت اسلام در حجاز بود و بسیاری از دشمنان پیشین اسلام پس از آن تسلیم شدند. پیامبر(ص) پس از فتح مکه با بزرگواری با مردم رفتار کرد.

غزوه تبوک در این سال رخ داد. این غزوه از آخرین حرکت‌های نظامی پیامبر اکرم(ص) بود. در همین دوره، قدرت سیاسی اسلام در شبه‌جزیره عربستان گسترش یافت.

واقعه مباهله در این سال ذکر شده است. پیامبر اکرم(ص) در مباهله، امیرالمؤمنین(ع)، حضرت فاطمه(س)، امام حسن(ع) و امام حسین(ع) را همراه خود آورد. این واقعه در نگاه شیعه از نشانه‌های جایگاه ویژه اهل‌بیت(ع) است.

واقعه غدیر در این سال رخ داد. پیامبر اکرم(ص) در بازگشت از حج، در غدیر خم، امیرالمؤمنین علی(ع) را به عنوان مولای مؤمنان معرفی کرد. در باور شیعه، غدیر سند اصلی ولایت و امامت حضرت علی(ع) است.

شهادت یا رحلت رسول خدا(ص) در سن ۶۳ سالگی در این سال ذکر شده است. پیامبر اکرم(ص) پس از ۲۳ سال رسالت، امت اسلامی را با قرآن و اهل‌بیت(ع) باقی گذاشت. رحلت ایشان آغاز دوره‌ای حساس در تاریخ اسلام بود.

جلسه سقیفه بنی‌ساعده در همین سال رخ داد. در این جلسه، گروهی از مسلمانان درباره جانشینی پیامبر(ص) تصمیم‌گیری کردند. در نگاه شیعه، این رخداد با مسئله غدیر و حق امیرالمؤمنین(ع) در خلافت پیوند دارد.

شهادت حضرت محسن(ع) در متن اولیه در این سال ذکر شده است. حضرت محسن(ع) فرزند حضرت علی(ع) و حضرت فاطمه زهرا(س) دانسته می‌شود. این واقعه در منابع شیعه با حوادث پس از رحلت پیامبر(ص) ارتباط دارد.

شهادت حضرت فاطمه زهرا(س) در سن ۱۸ سالگی در متن اولیه ذکر شده است. ایشان دختر پیامبر(ص)، همسر امیرالمؤمنین(ع)، مادر امام حسن(ع) و امام حسین(ع)، و محور اهل‌بیت(ع) هستند. شهادت ایشان در تاریخ شیعه جایگاه ویژه‌ای دارد.

ازدواج امیرالمؤمنین علی(ع) با امامه بنت ابی‌العاص در متن اولیه در این سال آمده است. امامه نوه پیامبر اکرم(ص) از طرف دختر ایشان، زینب، بود. این ازدواج پس از شهادت حضرت زهرا(س) در برخی نقل‌های تاریخی آمده است.

مرگ ابوبکر در سن ۶۳ سالگی در متن اولیه ذکر شده است. ابوبکر پس از سقیفه به خلافت رسید. پس از او، عمر بن خطاب به خلافت رسید. آغاز خلافت عمر بن خطاب در سن ۵۰ سالگی در متن اولیه آمده است. دوره خلافت عمر با فتوحات گسترده و تغییرات سیاسی و اداری در سرزمین‌های اسلامی همراه شد. در نگاه شیعه، مسئله خلافت پس از پیامبر(ص) با حق امیرالمؤمنین(ع) سنجیده می‌شود.

جنگ قادسیه در متن اولیه در این سال آمده است. این جنگ به دستور عمر و با فرماندهی سعد بن ابی‌وقاص علیه ایران ساسانی انجام شد. قادسیه از رخدادهای مهم گسترش قلمرو مسلمانان به سوی ایران بود.

ادامه حمله عرب‌ها به ایران در متن اولیه در این سال ذکر شده است. این دوره بخشی از روند فروپاشی قدرت ساسانی و ورود اسلام به ایران به شمار می‌آید. این رخدادها در تاریخ ایران و اسلام آثار بلندمدتی گذاشت.

تولد بی‌بی رباب(س) در متن اولیه در این سال آمده است. رباب همسر امام حسین(ع) و مادر حضرت علی‌اصغر(ع) و حضرت سکینه(س) شناخته می‌شود. حضور ایشان در واقعه کربلا با مصیبت اهل‌بیت(ع) پیوند دارد.

ازدواج حضرت زینب(س) با عبدالله بن جعفر بن ابی‌طالب در متن اولیه در این سال آمده است. عبدالله فرزند جعفر طیار و از خاندان بنی‌هاشم بود. حضرت زینب(س) دختر حضرت علی(ع) و حضرت زهرا(س) و خواهر امام حسین(ع) است.

تولد حضرت علی‌اکبر(ع) در متن اولیه در این سال ذکر شده است. ایشان فرزند امام حسین(ع) و از شهدای برجسته کربلا هستند. حضرت علی‌اکبر(ع) در روز عاشورا به شجاعت، ادب و شباهت به پیامبر(ص) شناخته می‌شود.

کشته‌شدن عمر بن خطاب در این سال آمده است. پس از او، عثمان بن عفان به خلافت رسید. این انتقال قدرت، مرحله تازه‌ای در تاریخ سیاسی مسلمانان ایجاد کرد.

تولد امام سجاد(ع) در متن اولیه در این سال ذکر شده است. ایشان فرزند امام حسین(ع)، چهارمین امام شیعیان و بازمانده بزرگ واقعه کربلا بودند. امام سجاد(ع) پس از عاشورا پیام کربلا را با دعا، خطبه و تربیت معنوی ادامه دادند.

تولد حضرت مسلم بن عقیل(ع) در متن اولیه در این سال آمده است. ایشان فرزند عقیل بن ابی‌طالب، پسرعموی امام حسین(ع)، و نماینده آن حضرت در کوفه بودند. شهادت مسلم بن عقیل(ع) از حوادث مهم پیش از عاشورا است.

مرگ عمر در سن ۶۰ سالگی و آغاز خلافت عثمان در سن ۵۸ سالگی در متن اولیه آمده است. عثمان سومین خلیفه پس از پیامبر(ص) در تاریخ اهل سنت شناخته می‌شود. دوره او با گسترش اعتراض‌های سیاسی پایان یافت.

تولد یزید بن معاویه در متن اولیه در این سال ذکر شده است. یزید فرزند معاویه بود و در دوره حکومت او واقعه کربلا رخ داد. در فرهنگ شیعه، نام یزید با ظلم به امام حسین(ع) و اهل‌بیت(ع) گره خورده است.

تولد یزید بن معاویه در متن اولیه در این سال ذکر شده است. یزید فرزند معاویه بود و در دوره حکومت او واقعه کربلا رخ داد. در فرهنگ شیعه، نام یزید با ظلم به امام حسین(ع) و اهل‌بیت(ع) گره خورده است.

ازدواج امیرالمؤمنین علی(ع) با حضرت ام‌البنین(س) در این سال ذکر شده است. حضرت ام‌البنین(س) مادر حضرت عباس(ع)، عبدالله، جعفر و عثمان بود. این خاندان در کربلا با وفاداری به امام حسین(ع) شناخته شدند.

میلاد حضرت عباس بن علی(ع)، قمر بنی‌هاشم، در این سال آمده است. ایشان فرزند امیرالمؤمنین علی(ع) و حضرت ام‌البنین(س)، برادر امام حسین(ع)، و پرچمدار کربلا بودند. حضرت عباس(ع) در فرهنگ شیعه نماد وفاداری، ادب و شجاعت است.

تولد عبدالله فرزند حضرت ام‌البنین(س) در متن اولیه ذکر شده است. عبدالله بن علی(ع) برادر حضرت عباس(ع) و از فرزندان امیرالمؤمنین(ع) بود. او در کربلا در شمار یاران امام حسین(ع) قرار گرفت.

تولد جعفر فرزند حضرت ام‌البنین(س) در این سال آمده است. جعفر بن علی(ع) فرزند امیرالمؤمنین(ع) و برادر حضرت عباس(ع) بود. نام او در شمار شهدای خاندان امیرالمؤمنین(ع) در کربلا ذکر می‌شود.

تولد محمد فرزند حضرت ام‌البنین(س) در متن اولیه آمده است. او نیز از فرزندان امیرالمؤمنین(ع) و حضرت ام‌البنین(س) دانسته شده است. این بخش از خاندان حضرت علی(ع) با وفاداری به امام حسین(ع) شناخته می‌شود.

میلاد حضرت علی‌اکبر(ع) در متن اولیه یک بار دیگر در این سال نیز آمده است. با توجه به اختلاف نقل‌ها، در نسخه نهایی می‌توان این تاریخ را به عنوان نقل دیگر ذکر کرد. حضرت علی‌اکبر(ع) فرزند امام حسین(ع) و از شهدای بنی‌هاشم در کربلاست.

مرگ عثمان در سن ۷۰ سالگی در متن اولیه ذکر شده است. پس از او، خلافت امیرالمؤمنین علی(ع) آغاز شد. این دوره با رخدادهای مهم سیاسی و جنگ‌های داخلی همراه بود. آغاز خلافت امیرالمؤمنین علی(ع) در این سال ذکر شده است. حضرت علی(ع)، پسرعموی پیامبر(ص)، همسر حضرت زهرا(س)، و نخستین امام شیعیان هستند. حکومت ایشان بر عدالت، مبارزه با تبعیض و بازگرداندن جامعه به معیارهای نبوی استوار بود.

تولد بی‌بی شریفه خاتون، دختر امام حسن مجتبی(ع)، در متن اولیه آمده است. ایشان از نوادگان امیرالمؤمنین(ع) و حضرت فاطمه زهرا(س) به شمار می‌آیند. نام او در برخی سنت‌های زیارتی عراق و مناطق شیعی شناخته شده است.

شهادت حضرت ام‌کلثوم(س) در سن ۳۷ سالگی در متن اولیه ذکر شده است. ایشان دختر حضرت علی(ع) و حضرت فاطمه زهرا(س)، و خواهر امام حسن(ع)، امام حسین(ع) و حضرت زینب(س) هستند. جایگاه ایشان در خاندان اهل‌بیت(ع) با حوادث پس از پیامبر(ص) و کربلا پیوند دارد.

میلاد امام زین‌العابدین(ع) در متن اولیه در این سال هم ذکر شده است. ایشان فرزند امام حسین(ع) و چهارمین امام شیعیان هستند. در نسخه نهایی باید توجه داشت که برای تولد امام سجاد(ع) در متن اولیه دو تاریخ آمده و بهتر است یکی به عنوان نقل اصلی و دیگری به عنوان نقل دیگر مشخص شود.

شهادت امیرالمؤمنین علی(ع) در سن ۶۳ سالگی در این سال رخ داد. ایشان در محراب مسجد کوفه ضربت خوردند و به شهادت رسیدند. امام علی(ع) پدر امام حسن(ع)، امام حسین(ع)، حضرت زینب(س)، حضرت عباس(ع) و جمعی دیگر از فرزندان اهل‌بیت(ع) هستند. در متن اولیه آمده است که امیرالمؤمنین(ع) دارای چند همسر و فرزندان متعدد بودند. فرزندان آن حضرت از شاخه‌های مهم خاندان علوی و اهل‌بیت(ع) به شمار می‌آیند. بسیاری از رخدادهای بعدی تاریخ شیعه با نسل حضرت علی(ع) ارتباط دارد.

مرگ حفصه دختر عمر در سن ۶۰ سالگی در متن اولیه آمده است. او دختر عمر بن خطاب و از زنان شناخته‌شده صدر اسلام بود. نام او در تاریخ سیاسی و خانوادگی صدر اسلام آمده است.

تولد محمد فرزند حضرت زینب(س) در متن اولیه آمده است. او فرزند حضرت زینب(س) و عبدالله بن جعفر بود. محمد در شمار فرزندان خاندان بنی‌هاشم شناخته می‌شود.

تولد حضرت قاسم بن الحسن(ع) در متن اولیه ذکر شده است. ایشان فرزند امام حسن مجتبی(ع) و برادرزاده امام حسین(ع) بودند. حضرت قاسم(ع) در کربلا در کنار عموی خود امام حسین(ع) به شهادت رسید.

تولد عون فرزند حضرت زینب(س) در متن اولیه آمده است. عون فرزند حضرت زینب(س) و عبدالله بن جعفر بود. او در کربلا در شمار جوانان بنی‌هاشم و یاران امام حسین(ع) قرار گرفت.

تولد عبدالله بن حسن مجتبی(ع) در متن اولیه در این سال آمده است. او فرزند امام حسن(ع)، برادرزاده امام حسین(ع)، و از شهدای کربلا بود. عبدالله بن حسن(ع) در روز عاشورا در دفاع از امام حسین(ع) به میدان آمد.

شهادت امام حسن مجتبی(ع) در سن ۴۷ سالگی در متن اولیه ذکر شده است. امام حسن(ع) فرزند امیرالمؤمنین(ع) و حضرت زهرا(س)، نوه پیامبر(ص)، و دومین امام شیعیان هستند. ایشان برادر امام حسین(ع) و پدر حضرت قاسم(ع) و عبدالله بن حسن(ع) هستند. در متن اولیه اشاره شده است که امام حسن(ع) دارای همسران و فرزندان متعدد بودند. نسل امام حسن(ع)، شاخه مهمی از سادات حسنی را تشکیل می‌دهد. برخی فرزندان و نوادگان ایشان در تاریخ شیعه و قیام‌های علوی نقش داشته‌اند.

میلاد امام محمد باقر(ع) در این سال آمده است. ایشان فرزند امام سجاد(ع) و پنجمین امام شیعیان هستند. امام باقر(ع) نوه امام حسین(ع) از طریق امام سجاد(ع) و از نسل حضرت فاطمه زهرا(س) هستند.

میلاد حضرت رقیه(س) در متن اولیه در این سال آمده است. ایشان در فرهنگ شیعه به عنوان دختر خردسال امام حسین(ع) شناخته می‌شوند. یاد حضرت رقیه(س) با اسارت اهل‌بیت(ع) پس از عاشورا و مصائب شام پیوند دارد.

مرگ عایشه در سن ۶۸ سالگی در متن اولیه ذکر شده است. او دختر ابوبکر و از چهره‌های شناخته‌شده صدر اسلام بود. نقش تاریخی او در برخی رویدادهای پس از پیامبر(ص)، در منابع شیعه و اهل‌سنت با نگاه‌های متفاوت بررسی شده است.

مرگ معاویه در سن ۷۹ سالگی در متن اولیه آمده است. پس از او، یزید بن معاویه به قدرت رسید. این انتقال حکومت، زمینه‌ساز فشار بر امام حسین(ع) برای بیعت و سپس حرکت آن حضرت به سوی مکه و عراق شد.

میلاد حضرت علی‌اصغر(ع) در متن اولیه در این سال آمده است. ایشان فرزند خردسال امام حسین(ع) و حضرت رباب(س) دانسته می‌شوند. حضرت علی‌اصغر(ع) در روز عاشورا به عنوان نماد مظلومیت کربلا شناخته می‌شود.

شهادت حضرت مسلم بن عقیل(ع) در سن ۳۷ سالگی در متن اولیه ذکر شده است. ایشان پسرعموی امام حسین(ع) و نماینده آن حضرت در کوفه بودند. شهادت مسلم(ع) از نشانه‌های بی‌وفایی کوفه و مقدمه حوادث کربلا بود.

ورود امام حسین(ع) به مکه برای انجام مناسک حج و حفظ حرمت جان خود در این سال ذکر شده است. امام حسین(ع) پس از خودداری از بیعت با یزید، مدینه را ترک کرد و به مکه رفت. این حرکت آغاز مرحله آشکار قیام حسینی بود.

حرکت امام حسین(ع) از مکه به سوی عراق در این سال رخ داد. آن حضرت برای پاسخ به دعوت‌ها و نیز برای حفظ دین، مسیر خود را به سوی کوفه آغاز کرد. این حرکت در نهایت به ورود به سرزمین کربلا انجامید.

ورود امام حسین(ع) به سرزمین کربلا و خرید زمین کربلا در متن اولیه ذکر شده است. کربلا پس از این واقعه به مرکز یاد و زیارت شیعیان تبدیل شد. این زمین محل شهادت امام حسین(ع)، اهل‌بیت(ع) و یاران وفادار ایشان شد. شهادت حضرت سیدالشهدا امام حسین(ع) در سن ۵۷ سالگی در متن اولیه آمده است. ایشان فرزند امیرالمؤمنین(ع) و حضرت زهرا(س)، نوه پیامبر(ص)، و سومین امام شیعیان هستند. شهادت ایشان در عاشورا، محور فرهنگ زیارت، عزاداری و مقاومت شیعه است.

شهادت حضرت قاسم بن الحسن(ع) در سن ۱۳ سالگی در کربلا ذکر شده است. ایشان فرزند امام حسن مجتبی(ع) و برادرزاده امام حسین(ع) بودند. شهادت او نمادی از حضور نسل جوان اهل‌بیت(ع) در دفاع از امام حسین(ع) است.

شهادت حضرت علی‌اکبر(ع) در متن اولیه با سن ۲۵ سال آمده است. ایشان فرزند امام حسین(ع) و از شهدای برجسته بنی‌هاشم در کربلا بودند. حضرت علی‌اکبر(ع) به شجاعت، ادب و شباهت به پیامبر اکرم(ص) شناخته می‌شوند.

شهادت حضرت عباس بن علی(ع) در سن ۳۵ سالگی در متن اولیه آمده است. ایشان فرزند امیرالمؤمنین(ع) و حضرت ام‌البنین(س)، برادر امام حسین(ع)، و پرچمدار کربلا بودند. حضرت عباس(ع) در راه رساندن آب به خیمه‌ها و دفاع از امام خود به شهادت رسید.

شهادت حضرت علی‌اصغر(ع) در شش‌ماهگی در متن اولیه ذکر شده است. ایشان فرزند خردسال امام حسین(ع) بودند. یاد حضرت علی‌اصغر(ع) در فرهنگ عاشورا با مظلومیت، عطش و غربت اهل‌بیت(ع) پیوند دارد.

شهادت حضرت رقیه(س) در سن سه‌سالگی در متن اولیه آمده است. ایشان در فرهنگ عزاداری شیعه به عنوان دختر خردسال امام حسین(ع) شناخته می‌شوند. یاد ایشان با مصائب اسارت اهل‌بیت(ع) پس از عاشورا همراه است.

در متن اولیه، درباره همسران و فرزندان امام حسین(ع) نیز عددهایی ذکر شده است. امام حسین(ع) فرزند حضرت علی(ع) و حضرت زهرا(س)، برادر امام حسن(ع)، و پدر امام سجاد(ع)، حضرت علی‌اکبر(ع)، حضرت علی‌اصغر(ع) و دیگر فرزندان خاندان حسینی بودند. نسل امامت پس از عاشورا از طریق امام سجاد(ع) ادامه یافت.

شهادت عبدالله بن حسن(ع) در سن ۱۱ سالگی در متن اولیه آمده است. او فرزند امام حسن مجتبی(ع) و برادرزاده امام حسین(ع) بود. عبدالله در روز عاشورا برای دفاع از عموی خود امام حسین(ع) به میدان آمد.

شهادت عون و محمد، فرزندان حضرت زینب(س)، در متن اولیه ذکر شده است. آنان فرزندان حضرت زینب(س) و عبدالله بن جعفر، و نوه‌های امیرالمؤمنین(ع) و حضرت زهرا(س) از طریق مادر بودند. شهادت آنان نشانه سهم خاندان حضرت زینب(س) در کربلاست.

شهادت بی‌بی شریفه خاتون در سن ۲۵ سالگی و محل دفن ایشان در حله در متن اولیه آمده است. ایشان در متن اولیه دختر امام حسن(ع) معرفی شده‌اند و از نسل امیرالمؤمنین(ع) و حضرت فاطمه زهرا(س) به شمار می‌آیند. یاد ایشان در برخی سنت‌های زیارتی عراق شناخته شده است.

شهادت یا وفات حضرت رباب(س) در سن ۴۵ سالگی و محل دفن ایشان در کربلا در متن اولیه ذکر شده است. ایشان همسر امام حسین(ع) و مادر حضرت علی‌اصغر(ع) و حضرت سکینه(س) دانسته می‌شوند. یاد ایشان با صبر و اندوه پس از عاشورا همراه است.

شهادت محمد و ابراهیم، فرزندان حضرت مسلم بن عقیل(ع)، در سنین ۱۲ و ۱۳ سالگی در متن اولیه آمده است. آنان فرزندان مسلم بن عقیل(ع)، پسرعموی امام حسین(ع)، بودند. داستان شهادت آنان در فرهنگ شیعی با مظلومیت خاندان مسلم(ع) پیوند دارد.

شهادت حمیده و رقیه، دختران حضرت مسلم بن عقیل(ع)، در مدینه و در سنین ۲۱ و ۲۲ سالگی در متن اولیه ذکر شده است. آنان از خاندان عقیل بن ابی‌طالب و منسوب به بنی‌هاشم بودند. یادشان با مصائب خاندان مسلم(ع) پس از کربلا همراه دانسته می‌شود.

شهادت حضرت زینب(س) در سن ۵۷ سالگی در متن اولیه آمده است. حضرت زینب(س) دختر حضرت علی(ع) و حضرت زهرا(س)، خواهر امام حسین(ع)، و پیام‌رسان بزرگ عاشورا بودند. نقش ایشان پس از کربلا در رساندن پیام شهادت امام حسین(ع) بنیادین است. در متن اولیه آمده است که حضرت زینب(س) دارای دو پسر بودند. فرزندان ایشان، عون و محمد، در مسیر حمایت از امام حسین(ع) در کربلا شناخته می‌شوند. این نسبت نشان‌دهنده پیوند مستقیم خاندان حضرت زینب(س) با واقعه عاشورا است.

شهادت یا وفات حضرت ام‌البنین(س) در سن ۵۸ سالگی در متن اولیه آمده است. ایشان همسر امیرالمؤمنین(ع) و مادر حضرت عباس(ع) و برادرانش بودند. حضرت ام‌البنین(س) در فرهنگ شیعه با صبر، ادب و تربیت فرزندان وفادار به امام حسین(ع) شناخته می‌شود.

قیام مختار در سن ۶۲ سالگی در متن اولیه ذکر شده است. مختار بن ابی‌عبید ثقفی پس از واقعه کربلا برای خون‌خواهی امام حسین(ع) قیام کرد. نام او در تاریخ شیعه با انتقام از قاتلان کربلا و حمایت از خاندان اهل‌بیت(ع) پیوند خورده است.

مرگ یزید بن معاویه در سن ۳۹ سالگی در متن اولیه آمده است. یزید فرزند معاویه و حاکم زمان واقعه کربلا بود. در فرهنگ شیعه، حکومت او با حادثه عاشورا و ظلم به اهل‌بیت(ع) شناخته می‌شود.

شهادت مختار بن ابی‌عبید ثقفی در سن ۶۶ سالگی در متن اولیه آمده است. مختار از چهره‌های مهم پس از عاشورا بود که قیام او با خون‌خواهی امام حسین(ع) پیوند دارد. شهادت او پایان یکی از مهم‌ترین حرکت‌های انتقامی پس از واقعه کربلا به شمار می‌آید.